บทที่ 471

รถม้าเคลื่อนไปอย่างสม่ำเสมอบนถนนปูหิน แสงอรุณส่องลอดหน้าต่างบานแคบเข้ามาเป็นลำบางๆ

เซอร์เอลิยาสนั่งอยู่ตรงข้ามเคเลบ หนังสือเล่มหนึ่งเปิดวางอยู่ในมือ ท่าทางสง่างามไร้ที่ติ สายตาดูเหมือนจะจดจ่ออยู่กับหน้ากระดาษ เขาไม่เงยหน้าขึ้นมาเลยนับตั้งแต่ออกจากบ้าน

ในขณะเดียวกัน เคเลบกำลังปล้ำอยู่กับโทรศัพท์มือถื...